The mask i wear is one

شاید کسی که وسط همه شلوغ‌بازی‌ها و بلند حرف‌زدن‌هام نگه اروم‌تر و دست‌هاش رو برای دعوت به ارامش به سمت پایین تکون نده ادم زندگی من باشه. احتمالا همین ادمه که وقتی ساکتم میپرسه چته. 

+

منی که هر جور با دلم سر و کله میزنم به نظرم میاد فقط دو تا دوست تو دنیا دارم و بقیه اگر چه منطقا با من دوستن ولی دلم باهاشون راه نمیاد، چجوری خودمو ادم اجتماعی‌ای حساب میکنم؟ 

+

سوالی که خود مامان و بابام این چند وقت زیاد ازم میپرسن اینه که تو چرا به مامانت رفتی؟ چرا مثل بابات شدی؟ جُدا از این هیشکی مسوولیت منو گردن نمیگیره جِدا توقع دارن شبیه کی باشم؟ :|


++با shape of my heart مصرف شود. 
۶
مه‍ شید
۲۵ شهریور ۰۲:۰۶
[با شیپ آو مای هارت اوردوز میکند.]

پاسخ :

کات:دی
سرو :)
۲۵ شهریور ۱۳:۵۹
اتفاقا همیشه دلم میخواست شلوغ بازی داشته باشم و بلند حرف بزنم. خیلی خوبه که مثل من ماست نیستی :دی

پاسخ :

منم همیشه میخواستم متین و خانوم باشم و طوفان حوادث به کتفم نباشه:|
تو کا
۲۵ شهریور ۱۵:۴۶
_می رود شیپ او مای هارت را پلی کند _

پاسخ :

درود خداوند بر او
ام اسی خوشبخت
۲۵ شهریور ۲۳:۱۸
مگه کسی جرات داره دستهاشو تکون بده در مقابل نشاط یه جوون؟

پاسخ :

یه جوون دیگه:دی
زهرا یگانه
۲۶ شهریور ۰۱:۵۰
اون وقت اگه اون هم پا به پای تو داد بزنه باید بیاید توی مترو زندگی کنید که صدای همدیگه رو نشنوید. :D
منم دلم برای داد زدن و دعوا کردن تنگ شده. کاش با دعوا چیزی درست می شد. :(

پاسخ :

دعوا که نههه، هیجان ناشی از خوشحالی و ذوق زدگی:دی
x
۰۷ مهر ۰۸:۵۱
خوبه که :)
آدم هایی که به اصطلاح شلوغ هستن وقتی نباشن خییییلی جاشون خالیه انگار یه تیکه بزرگ از پازلزندگی گم شده باشه وقتی حضور ندارن

پاسخ :

حیف هیشکی قدر نمیدونه:دی
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان