گاوچرون

مدت مدیدی است که اندوه عمیقی ناشی از نادیده گرفته‌شدن علاوه بر احساس طردشدگی و بی‌ارزش بودن بر من مستولی است. در حال حاضر یارای رویارویی با این زندگی را نداشته و به هر طرف که مینگرم خود را تنها می‌یابم. سخت است. حتی توهم حمایت شدن و مقبولیت را نیز ندارم. میخواهم فیلم‌ها و کتاب‌هایم را برداشته و چون سابق به غار خود پناه ببرم. تمام راه‌های ورودی را مسدود میکنم و صورتکی خندان پذیرای همه خواهد بود. دوباره افسار را در دست میگیرم، افسار خودم یا زندگی را. هرکدام که دستم امد. گور لق این که ادمی برونگرا هستم و این سبک زندگی مرا میخشکاند. اجتماع ادم اجتماعی‌ای نبود.  اما قبل از آن برای خودم با ان همه مهارت ارتباطی و این همه آدمی که دیگر ندارم حسابی عزاداری خواهم کرد. با همه این اوصاف در جشن تولد‌های سوپرایزی شرکت میکنم، خود جشن تولدی سوپرایزی ترتیب داده‌ام، شانه‌ای برای گریه کردن دیگری هستم و به درک‌گویان میتازم؛ گرچه دایورتم قدرت سابق را ندارد... 

۶
هانی هستم
۰۳ مرداد ۱۵:۵۱
دایورتتان مستدام باد

پاسخ :

درود بر شما
علی شبانه
۰۳ مرداد ۱۶:۱۸
خیلی جالبه این درک و تصویری که ما از خودمون داریم: آروم آروم مثل یه تابلوی نقاشی تغییر می کنه و کامل می شه؛ مثلا من با این که شعار «تفکر مستقل، زندگی مستقل» رو از سن بیست سالگی سرلوحه زندگی خودم قرار دادم، الان که دارم نزدیک سی سالگی می شم فهمیدم که حتا کتاب خوندن و فیلم نگاه کردنم هم به تنهایی نمی تونم اون جوری که می خوام انجام بدم. «تنهایی» برونگرایی درون‌گرایی و میان‌گرایی حالی‌ش نمی شه متأسفانه.

پاسخ :

یعنی میگین ادم تنهایی دووم نمیاره؟ نمیدونم شاید ولی مسلما یه دوره هایی تنهایی لازمه...
ام اسی خوشبخت
۰۳ مرداد ۱۷:۲۳
ما همه تنها هستیم, فقط قراره تو این دنیا با هم روزگار بگذرونیم, سخت نگیرید :)

پاسخ :

چشم(:
نار خاتون
۰۴ مرداد ۱۶:۳۲
گور لق همه... خودتو عشقه بابا... خودتو بغل کن

پاسخ :

کاش میتونستم تو رو هم بغل کنم((:
تی رکس
۰۵ مرداد ۰۳:۱۷
به درک گویان بتاز؛ رد میشی از کنار میری بالاخره

پاسخ :

نخیر از روشون رد میشم :|||
سپیده ___
۰۵ مرداد ۱۳:۰۹
چقد درک میکردم این متنو....

پاسخ :

:))
متاسفانه به علت عملیات بروزرسانی، موقتا امکان ارسال نظر و نظرسنجی مطالب غیر فعال می باشد.
تجدید کد امنیتی
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان