دورافتاده از جمع

بر خلاف همیشه فکر نمیکنم بعد از امتحان‌ها باید کلی استراحت کنم یا خوش باشم بلکه فکر میکنم اگر هر چه زودتر فکری به حال سبک زندگیم بر ندارم دیر یا زود چیزی ازم نمیمونه. یعنی میخوام یه سر و سامونی به زندگیم بدم ولی هنوز نمیدونم چی. جوریه که سمت هر قسمت زندگیم که برم مثل زیر فرش یا زیر تخت کلی اشغال تلنبار کردم. نقشه راه اینه که یه پیرو اصیل مکتب آنتروپیسم میخواد در قالب یه چهارچوب، آنتروپی داشته باشه البته در صورتی که بتونه یه ماه دیگه هم به این زندگی دیوونه‌وار ادامه بده...

۵
آقاگل ‌‌
۳۱ تیر ۲۰:۵۹
مرحله اول اعترافه!اول باس اعتراف کنی که عاشقی. بعد دنبال راهکار بهبود باشی. باور کن.

پاسخ :

یه بار که اعتراف کردم. گفتین چایی نبات بخورم:دی
ساسان .
۳۱ تیر ۲۳:۳۷
اولین کار، دستشویی رفتنه !‌ بری و یک ساعتی اونجا بست بشینی، کاشی هارو به هم گره بزنی و خلاصه راحت کنی. بعد تازه میتونی با چشم باز دنیا رو ببینی و تصمیم بگیری که چیکار کنی !

پاسخ :

فکر کنم فعلا موقعیت مکانیم کلا دستشویی باشه:دی
تی رکس
۰۲ مرداد ۰۵:۴۶
ببین من فک میکنم ماها وختی امتحان نداریم حالمون خیلی خراب تر از وختیه که امتحان داریم :|

پاسخ :

احتمالا چون ذهنمون یکم ازاد میشه:|
زهرا یگانه
۰۲ مرداد ۱۲:۵۰
بعضی وقتا لازمه چشم ها رو ببندی و عین گراز (بلانسبت مون :D ) برای جلو، سختی ش اول راه و شروعشه، بعدا وسط راه دستت میاد پا کجا بذاری و برای بهتر رفتن یا بهتر شدن چیکار کنی. همیشه اول و شروع یه حرکت ِ درونی یا بیرونی گنگی و ابهامات وجود داره، ولی اگه بترسیم ازش و دست رو دست بذاریم فرصت در راه ِ مشخص رفتن رو از دست میدیم.
عجالتا خدا قوت جوون ِ جویای نام. :))

پاسخ :

جوونِ گیج :|
به نظرم تا الان هیچ حرکت بیرونی یا درونی رو شروع نکردم علی رغم این که همیشه دارم ازش حرف میزنم:|
زهرا یگانه
۰۲ مرداد ۱۶:۳۷
وقتی حرف بزنی هم یعنی شروع کردی دیگه.

پاسخ :

خب چرا هیچوقت به جایی نمیرسه:|
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان