پس از یافتن نامبرده او را به نزدیک ترین صندوق پستی بیندازید!

چند وقته به خودم میام و میبینم وسط خیابون وایسادم، سیل ماشین‌ها به سمتم حمله ور شده و دارم سعی میکنم به یاد بیارم چجوری رسیدم اونجا. تو مترو‌ گم میشم، تو ترمینال گم میشم، تو بازار گم میشم و حتی تو راه دانشگاه هم گم میشم. دلیل مورد اخر میتونه عوض کردن مسیر همیشگی باشه. خیلی بیشتر از قبل راه میرم. دارم مسیری رو امتحان میکنم که از تحملم بیشتره. من توی شهر بی مقصد راه میرم و توی ذهنم به مقصد میرسم. بوی گل‌ها و صدای اب که موقع رفت بهشون توجه نمیکنم و موقع برگشت چند لحظه متوقفم میکنن نشون میده این همه راه رفتن بی‌فایده نیست.

پ.ن هر وقت هم راه میرید و هم فکر میکنید، به جای سنگ‌فرش پیاده رو به چشم ملت خیره بشید. اینجوری براشون قابل قبول‌تره.
۵
آقاگل ‌‌
۱۶ اسفند ۰۱:۴۴
من هیچی نمیگم!
همه چیز گویای مطلبه!

پاسخ :

 خواب نداری شومو؟:دی
منتظر اتفاقات خوب (حورا)
۱۶ اسفند ۰۸:۱۸
منم اخیرا دچار تغییر مسیر و پیاده روی های طولانی شدم. ولی خداروشکر با وجود اینکه ید طولایی در گم شدن دارم،فعلا گم نشدم!

پاسخ :

به اون مرحله هم میرسی(((:
gandom baanoo
۱۶ اسفند ۱۳:۴۲
چقد همه جا گم میشی!!!!

پاسخ :

تخصصمه:دی
ام اسی خوشبخت
۱۶ اسفند ۱۷:۵۷
مرحله فنا فی الله :)

پاسخ :

:دی
هانی هستم
۱۷ اسفند ۱۵:۲۹
به چشم ملت خیره بشی فکر میکنی دیوانه ای خب! یا فوقش یه چی بارت میکنن!

پاسخ :

باید برات کلاس اموزش عملی بذارم:دی
متاسفانه به علت عملیات بروزرسانی، موقتا امکان ارسال نظر و نظرسنجی مطالب غیر فعال می باشد.
تجدید کد امنیتی
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان